Yadigar Ünver - Bana Sensizliği Öğretmedin ki Anne...



Ölüm sensizliğin ilk adımlarıyla düştü güne
Bana verdin sözleri tutamadın sen anne
Kimselere yakıştırmadığın ölüm
Sana nasıl yakışsın şimdi anne…

Sen doyamadığım
Yerine kimseleri koyamadığım
Benim en güzelim…annem
Kundağım,salıncağım
İlk adımlarım
Güneşi ,yıldızları selamlayan gözlerim
Cıvıltılı sözlerim
Ellerim,yüreğim
Böyle bir ölüm sana yakıştı mı anne…

Hatırlar mısın anne ki ben hiç unutmadım
Kendi masalını anlatırdın bana
Ben hep o masalın iyi yürekli kahramanıydım.
Masal bittiğinde üç elmadan biri bana düşerdi hep.
Ninniler söylerdin ya
Uyusun da büyüsün diyen
Kimselerin ağzına sendeki gibi yakışmazdı uykuya varan bir ninni anne…

Sen oyun arkadaşım, oyuncağımdın
Sımsıcak kucağımdın
Saklambaç oynardık da
Sen hep ebe olurdun
Ben yorulmayayım diye
Çabucak sobelenirdin
Seni bulamazsam ağlayacağımı bilirdin
Attalara giderdik seninle ,şenlenirdim
Elimi tutardın ya kalabalıklarda
Güçlenirdim ,güven dolardım bana bir şey olmaz diye
Tek senin ellerindeyim diye

Bir gün,ansızın
Hep oynadığımız ölüm oyunlarını gerçeğe döndürdün sen
Beni sensizliğin kıyısında
Yaşam denilen girdaba bıraktın
Savruldum…anne
Bana bu zorlu sensizliği
Neden,nasıl bıraktın anne
Sen bana sensizliği öğretmemiştin ki
Ellerinsiz kaldım şimdi ellerde
Gözlerinsiz
Yüreğinsiz
En ağırı da de sensiz kaldım anne.
Gittin ya anne göğünü kaybetti uçurtmalarım


Sen bana sensizliği öğretmedin ki anne
İnsanların kıyıcılığından
Dost bildiklerimizin ihanetinden
Yaşamın amansızlığından
Aşkın zamansızlığından
Yürekte çiçeklenen sevgilerin bedenlerde küllenip tükendiğinden
Canımı yakacak vefasızlardan
Sevdaya kurulmuş tuzaklardan
Hep özlem olarak kalacak uzaklardan
Söz etmedin bana
Yetmedin ,yetemedin ömrümün sızlayan yanlarına
Sen bana sensizliğin bunca merhametsizliğini öğretmedin ki anne…

Senin sevgini ararken bulduklarımda yitiyorum şimdi
Yağmalanmış yüreğim
Sevmelere kırgın…
Derdin ya oyuncaklarını ortada bırakma ,kırarlar
Keşke yüreğini ortada bırakma deseymişsin anne
Kırıklarla dolu yüreğim
Acaba ben onu hep ortalıkta mı bıraktım ki anne.
Yılgın rüzgarlara tutunmuş düşlerim.
Aldanışlardayım ,arayışlarındayım anne …

Sen beni sensiz bıraktın ya anne
Eksildim…eskidim
Hiç kimse tamamlayamadı beni
Tanımsız kaldı keşkelerle ömrüm
Kurulmamış düşler kadar sahipsizim şimdi.
Sızıyorum ,uzuyorum hiçliğimin uçurumlarına
Fikrim yokluğunun firarında .
Avuçlarımda senden sonra örselenmiş çocukluğum,gençliğim.
Senden yoksun , eksiğim,eskiyim ;acıyorum anne

Hani… eskiden küçükken
Acıyan yerlerimi öperdin ya
Şimdi yüreğim acıyor anne
Yüreğimi öpsene…

Yadigar Ünver Şiirlerine Dön
Kişisel Yazar
Bu sayfa 3704 kere izlendi.


Yorumlar
AYÇA MİNE YILmz
21.11.2011 21:54:21
Öğretmenim şiirleriz harika umarım kıtabınızı da alabilirim

AYÇA MİNE YILmz
21.11.2011 21:53:47
Öğretmenim şiirleriz harika umarım kıtabınızı da alabilirim

ahmet sandallı
06.05.2011 20:36:11
anne sevgisi....genelde geç anlaşılan bir duygu,evet aklımızın ermeye başladığından itibaren yaşıyoruz bu duyguyu ama nasıl bir şey olduğunu ,ya anne-baba olunca veya fazlasıyla kaybedince anlıyoruz..şimdi bu şiiri anlıyorum demem ne kadar doğru olur,iyi ki annem rahatsız da olsa var,en azından daha evvel sıkamadığım,öpemedeğim yanaklarını doya doya öpüyorum ,ama yine de içim cızlıyor...bu kaybetme korkusu olmalı...yüreğinize sağlık

06.05.2011 20:07:14
sizin o koçoman özel yüreğiniz dert görmesin inş. cok güzel ...

İsmail ARDIÇ
17.03.2011 14:15:18
tebrik eder başarılarınızın devamını temenni ederiz.

süheyla gümrah
21.11.2010 23:05:16
30-08-2010 tarihli yorumumu okudum,bu şiiri o zaman bu kadar anlayarak okuyamamışım meğer.Ah ah annem yaşarken onu özlüyordum.Allaha şükür anam sağ demişim.Nerden bilebilirdim annemi 2,5 ay sonra kaybedeceğimi.hem ozaman anneciğim benim yanımdaydı.Ne kadarda mutluyduk..Şimdi geriye dönüp baktığımda nefes aldığım her an her
sevgide onun sevgisini ,kokusunu,dokunuşlarını aradığımı fark ediyorum.
Seni çok seviyorum annem…ne kadar uzakta olursan ol beni duyduğunu biliyorum.Hani… eskiden küçükken
Acıyan yerlerimi öperdin ya
Şimdi yüreğim acıyor anne
Yüreğimi öpsene…

12.11.2010 10:17:54
bir şiir ancak bu kadar güzel anlatılabilir.elinize yüreginize sağlık,

necibe topçüoğlu
26.09.2010 17:10:52
hocam yine döktürmüşsünüz.annem bana her zaman dolu dolu yetti ama ben çocuklarıma yetebildiğimi zannetmiyorum.saklı bi hazine gibiydiniz şimdi gün yüzündesiniz. sizi okuukça,dinledikçe kendimi zengin hissediyorum.sizi seviyorum hocam

rafet gözalıcı
19.09.2010 07:06:18
gazel gerçekten süper olmuş duygularıma gem vurmuşsun kapamaya çalıştığım annemle olan mazime tekrar döndürdün beni...acı ama annnem olunca herşey çok güzel gerçekten...tekrar teşekkürler elıne koluna ve zıhnıne sağlık...

yağmur sönmez
05.09.2010 16:32:49
Yüreğinize sağlık hocam bir annenin yokluğu ancak bu kadar güzel kaleme alınabilir...





Yorum Yapın
Ad Soyad: Yorumunuz:
E-posta:
Tarih:
08.02.2012 17:27:16
 
 





Bu site Kişisel Yazar ile oluşturulmuştur.