|
|
|
|
|
Seyfettin Esin - Çalıkuşum
 Gidişinden hemen sonra yazıyorum. Kırık hüzünlerime yarım söylenmiş şarkıları ekleyerek. Üşüyen ellerini avuçlarımda ısıtmaya cesaret edemezken, şimdi dokunuyorum pervasızca çırılçıplak yüzüne .Gözlerin bendeki bilinmeyene doğru kayıp gidiyor okyanusta seyahate çıkmış bir denizaltının sessizliğinde…Bir serçe parmaklığı uzaklıkta çiziyorum dudaklarını bana. Sana bir serçe uçuşu kadar uzak olan nefesim,sonbaharı yaşayan ömrümün sararmış yapraklarını kımıldıyor şimdi teninde… Şehir yanlış sevdalara yolculuk edenleri saklıyor koynunda şimdi. Kimsesizliğin sokak lambaları sevdamıza bakıp,bakıp bu yanlış yolculara sevdayı yakıştırmıyor. Karanlıkta kalsın diye aydınlatmıyor lambalar, sahte sözcüklerini yalancı sevdaların. Sen,bir yudum daha iç bitmek bilmeyen pınarından sevdamın. Sen bir daha gel.Sen bir daha gülümse ki, bir daha büyük bir aşkla aydınlatsın sokak lambaları karanlığını bu kentin.Karanlıkta kalmasın sevdalar. Ben bir çöldüm eskiden uçsuz,bucaksız. Kum yığını tepeler tüm umutlarımı tüketmişti sen gelinceye kadar.Yağmur olmuş, hasretimi gidermiştin suya.Çünkü sen yağınca susuzluğum dinerdi.Biterdi kimsesizliğim. Dağılırdı tüm ürpertilerim. Serin bir meltem değip geçerdi yanaklarıma..Dünyalar benim olurdu..Uçardım sevinçten sen gelince.Ama sana hissettirmezdim… nedeni yok. U(tanırdım belki.Yağmurumdun sen benim. Kurak günlere, ayaz gecelere inat… Hiç bitmeyen bir hazla beklerdim seni… Gelemediğin zaman odama çekilir, boynumu büker , gözlerimi kapar,Yine de seni beklerdim… Çalıkuşum.Fark ediyordun sen de. Samimiyetini yüreğime, resmini ise beynime nakış,nakış işlemek için hayran,hayran bakardım sana. Sen gidince oradan çıkarıp tekrar,tekrar yaşamak için seni.Öyle doyumsuzdu ki güzelliğin Senden ötesi köhne Bizans’tı.Cehennemdi yaşayamayanların bilmediği. Sen gelince,ardından gökkuşağı da gelirdi.Gökkuşağına dönüşürdün rengarenk.Her renginde umutlarım vardı saklı baharlarda unuttuğum.Canlı,cansız tüm varlıklar kıskanırdı güzelliğini ,fark etmediğin… Çalıkuşum tüm ümitlerin tükendiği anda yine çıkıp gelmeni ve üzerime yağmanı bekliyorum. Bil ki,kuruyup gideceğim gelmezsen.Zira sensiz hala sahrayım ben. Newrozu yaşayamayacak kadar uzaktayım Babil’e,Dicle’nin suları yakınımdan bile geçmiyor.Çok uzaktayım,çok. Gel çalıkuşum gel.Kara gözlerinin ışıltısı aydınlatsın dünyamı. Yoksa, yokluğunu nasıl anlatırım Ninova’lı gül yüzlü çocuklara… Seyfettin Esin  Seyfettin Esin Yazılarına Dön
Bu sayfa 480 kere izlendi.
Yorumlar
Henüz yapılmış yorum yok
Yorum Yapın
|
|||
|
|
Bu site Kişisel Yazar ile oluşturulmuştur. |
