Sen … en keskin ,en suskun sancılarımın
Geceye ihbarcısı …
Sen …en çok kendimi bulduğum kaybım,
Sığmazken hiçbir coğrafyaya
Hiçbir yürek açmazken kapılarını
Sığındığımsın.
Türküler mırıldanıyorum tenhalarında zamanın
Notaları hüzün,
Adı hazan.
Şiirler yazıyorum içinde sen olan.
Yaşamımda olmadığın kadar, saklıyorum
Her bir harfinde seni.
SEN…deyince
Dilime düşmeye kalmaz
Kendini bileyen keskin bıçağa döner her mısra
Ve bilenir kalp taşında yaşanmamış bir aşk.
İhanetle çürümüş bir bedenden muhalif bir ruh düşer
Şehrin yağmalanmış ,(h)iç edilmiş sokaklarına.
Tırmanır saçlarıma, fısıldar: Aşk(ım)
Çıldırtan bir sağırlık, çözülür birden
Devinir damarımda buz tutan kanım
Maviye tüllenir gri bir gece gizlice.
Bilirsin ,bilirsin,
Hep kırgın bir bakışı vardır gözlerimin
Rutubetli çukurlar kazılmıştır yüzüme
Güneş, doğacak bir kuytu bulurken mutlak kendine,
Uğramaz hücrelerinde hapsettiğin bu bedene.
Sen…
Beklenmediğin adreslere yol alırsın
Ben…
Sus(a)kalırım kimselerin bilmediği
Anlamadığı bir dilde.
Bir arsız hüzün sökülür de yerinden
Taşar şehrin surlarından
Titrer diyâr-ı kalp.
Gel…gör cennetin emzirdiği kadın
Tek bedende nasıl taşınır aşk
Nasıl taşlaşır ruhsuz bir tende
Bilmez misin,bilmez misin
Ne Adem dedi ,ne de Havva
ADEM ile HAVVA dedi,
Kesrette vahdet dedi,
Kalbe indi…AŞK ___
Yadigar Ünver
Yadigar Ünver Şiirlerine DÖN
